Verbum

анлайнавы слоўнік

прычаро́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прычаро́ўваць несов.

1. фольк. привора́живать, приколдо́вывать;

2. привора́живать; очаро́вывать, пленя́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прычаро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прычараваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прычарава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; зак., каго (што).

Прывабіць сваёй прыгажосцю або іншымі якасцямі.

|| незак. прычаро́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

приколдо́вывать несов. прываро́жваць, прычаро́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

причаро́вывать несов. прычаро́ўваць, прыва́бліваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прычаро́ўвацца несов., страд. привора́живаться; приколдо́вываться; очаро́вываться, пленя́ться; см. прычаро́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыварача́ць

‘прыварожваць, прычароўваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

привора́живать несов.

1. прываро́жваць, прычаро́ўваць;

2. перен. зачаро́ўваць, захапля́ць, прыва́бліваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

привора́чивать несов.

1. разг. прываро́чваць;

2. (повернув, подъезжать) прост. прываро́чваць, падваро́чваць;

3. (приставать к берегу) прыстава́ць, прыча́льваць;

4. уст., прост. прычаро́ўваць, прываро́жваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)