прыцэ́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыцэ́люся |
прыцэ́лімся |
| 2-я ас. |
прыцэ́лішся |
прыцэ́ліцеся |
| 3-я ас. |
прыцэ́ліцца |
прыцэ́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыцэ́ліўся |
прыцэ́ліліся |
| ж. |
прыцэ́лілася |
| н. |
прыцэ́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыцэ́лься |
прыцэ́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыцэ́ліўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыцэ́ліцца сов., прям., перен. прице́литься
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыцэ́ліцца, ‑люся, ‑лішся, ‑ліцца; зак.
1. Падрыхтавацца да стральбы, навёўшы зброю на цэль. Чыжык прыцэліўся, але рукі дрыжалі і ўвесь час неспакойна скакала мушка. Лупсякоў. Рагозін ускочыў у акоп, схапіў вінтоўку, прыцэліўся і стрэліў. Гурскі. // Накіраваць што‑н. на каго‑, што‑н. Аніся ўжо выліла ўсю ваду з лейкі, а Шаевіч ніяк не мог прыцэліцца і сфатаграфаваць яе. Сабаленка.
2. перан. Разм. Намерыцца зрабіць што‑н.; абраць аб’ект дзеяння, уздзеяння. [Цярэшка:] — Скажам, табе захочацца ўхапіць лепшую валоку панскай зямлі, і я на яе прыцэліўся, от і счэпімся загрудкі — каламі не разбароніш. Грахоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыцэліцца, нацэліцца, сцэліцца, злажыцца, прылажыцца
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
прице́литься прям., перен. прыцэ́ліцца; нацэ́ліцца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыцэ́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да прыцэліцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нацэ́ліцца, -люся, -лішся, -ліцца; зак.
1. Навесці зброю на цэль; прыцэліцца.
2. перан. Падрыхтавацца, сабрацца што-н. зрабіць.
Н. ў паездку.
|| незак. нацэ́львацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыцэ́льванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыцэльваць — прыцэліць і прыцэльвацца — прыцэліцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
злажы́цца, злажу́ся, зло́жышся, зло́жыцца; зак.
1. Сабраць грошы на якую-н. агульную справу; скласціся (у 5 знач.).
2. Узяўшы стрэльбу, прыцэліцца.
З. і стрэліць.
3. Налаўчыцца, прызвычаіцца.
З. ў рабоце.
|| незак. склада́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца і скла́двацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыцэ́л, -а і -у, м.
1. -а, мн. -ы, -аў. Прыстасаванне на агнястрэльнай зброі для навядзення на цэль.
2. -у. Навядзенне на цэль, прыцэльванне.
Лінія прыцэлу.
◊
Узяць (браць) на прыцэл каго-, што-н. — прыцэліцца ў каго-, што-н. (таксама перан.: звярнуць асаблівую ўвагу на каго-, што-н.).
|| прым. прыцэ́льны, -ая, -ае.
Прыцэльная стральба (па цэлі).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)