прынітава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыніту́ю |
прыніту́ем |
| 2-я ас. |
прыніту́еш |
прыніту́еце |
| 3-я ас. |
прыніту́е |
прыніту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прынітава́ў |
прынітава́лі |
| ж. |
прынітава́ла |
| н. |
прынітава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыніту́й |
прыніту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прынітава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прынітава́ць сов. прикрепи́ть (при помощи болтов)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прынітава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.
Злучыць пры дапамозе нітоў. Прыставаць адзін шчыт да другога.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прынітава́ны прикреплённый; см. прынітава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыніто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прынітаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)