прынцыпо́вы, -ая, -ае.

1. Які датычыць прынцыпаў.

Прынцыповае пытанне.

2. Які прытрымліваецца цвёрдых прынцыпаў

П. чалавек.

Прынцыповая крытыка.

3. Які датычыць чаго-н. толькі ў асноўным.

Прынцыповая згода на што-н.

|| наз. прынцыпо́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прынцыпо́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прынцыпо́вы прынцыпо́вая прынцыпо́вае прынцыпо́выя
Р. прынцыпо́вага прынцыпо́вай
прынцыпо́вае		 прынцыпо́вага прынцыпо́вых
Д. прынцыпо́ваму прынцыпо́вай прынцыпо́ваму прынцыпо́вым
В. прынцыпо́вы (неадуш.)
прынцыпо́вага (адуш.)		 прынцыпо́вую прынцыпо́вае прынцыпо́выя (неадуш.)
прынцыпо́вых (адуш.)
Т. прынцыпо́вым прынцыпо́вай
прынцыпо́ваю		 прынцыпо́вым прынцыпо́вымі
М. прынцыпо́вым прынцыпо́вай прынцыпо́вым прынцыпо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прынцыпо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прынцыпо́вы прынцыпо́вая прынцыпо́вае прынцыпо́выя
Р. прынцыпо́вага прынцыпо́вай
прынцыпо́вае		 прынцыпо́вага прынцыпо́вых
Д. прынцыпо́ваму прынцыпо́вай прынцыпо́ваму прынцыпо́вым
В. прынцыпо́вы (неадуш.)
прынцыпо́вага (адуш.)		 прынцыпо́вую прынцыпо́вае прынцыпо́выя (неадуш.)
прынцыпо́вых (адуш.)
Т. прынцыпо́вым прынцыпо́вай
прынцыпо́ваю		 прынцыпо́вым прынцыпо́вымі
М. прынцыпо́вым прынцыпо́вай прынцыпо́вым прынцыпо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прынцыпо́вы принципиа́льный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прынцыпо́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Звязаны з прынцыпамі, заснаваны на прынцыпах. Прынцыповая розніца. Прынцыповае пытанне. Прынцыповае рашэнне. Прынцыповая спрэчка.

2. Які строга прытрымліваецца прынцыпаў, кіруецца імі ў сваіх паводзінах. Прынцыповая палітыка. Прынцыповы чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прынцыповы, ідэйны, бескампрамісны, непрымірымы

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

принципиа́льный прынцыпо́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзяля́цтва, -а, н.

Вузкі практыцызм, пры якім выпускаецца з-пад увагі прынцыповы бок справы.

|| прым. дзяля́цкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзяля́цтва, ‑а, н.

Вузкі практыцызм, калі выпускаецца з-пад увагі прынцыповы бок справы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзяля́га, ‑і, м.

Разм. неадабр. Той, хто ў сваёй працы кіруецца вузка практычнымі меркаваннямі, забываючыся на прынцыповы бок справы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)