Verbum

анлайнавы слоўнік

прымянша́ць гл. прыменшыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прымянша́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прымянша́ць несов. умаля́ть, приуменьша́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прымянша́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыменшыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыме́ншыць, -шу, -шыш, -шыць; -шаны; зак., што (разм.).

Падаць як крыху меншае, чым на самай справе.

П. расходы.

П. небяспеку.

|| незак. прымянша́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. прымяншэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

приуменьша́ть несов. прымянша́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

преуменьша́ть несов. прымянша́ць, перамянша́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прымянша́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да прымяншаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымяншэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымяншаць — прыменшыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

змізарня́ць

‘змяншаць, прымяншаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)