прымусо́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прымусо́ва |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прымусо́ва нареч. принуди́тельно; нево́лей
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прымусо́ва-добраахво́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымусо́ва-добраахво́тны |
прымусо́ва-добраахво́тная |
прымусо́ва-добраахво́тнае |
прымусо́ва-добраахво́тныя |
| Р. |
прымусо́ва-добраахво́тнага |
прымусо́ва-добраахво́тнай
прымусо́ва-добраахво́тнае |
прымусо́ва-добраахво́тнага |
прымусо́ва-добраахво́тных |
| Д. |
прымусо́ва-добраахво́тнаму |
прымусо́ва-добраахво́тнай |
прымусо́ва-добраахво́тнаму |
прымусо́ва-добраахво́тным |
| В. |
прымусо́ва-добраахво́тны (неадуш.)
прымусо́ва-добраахво́тнага (адуш.) |
прымусо́ва-добраахво́тную |
прымусо́ва-добраахво́тнае |
прымусо́ва-добраахво́тныя (неадуш.)
прымусо́ва-добраахво́тных (адуш.) |
| Т. |
прымусо́ва-добраахво́тным |
прымусо́ва-добраахво́тнай
прымусо́ва-добраахво́тнаю |
прымусо́ва-добраахво́тным |
прымусо́ва-добраахво́тнымі |
| М. |
прымусо́ва-добраахво́тным |
прымусо́ва-добраахво́тнай |
прымусо́ва-добраахво́тным |
прымусо́ва-добраахво́тных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
принуди́тельно нареч. прымусо́ва;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
добраахво́тны, -ая, -ае.
1. Які робіцца па ўласным жаданні, не прымусова.
Добраахвотная праца.
Д. узнос.
2. Заснаваны на прынцыпе самадзейнасці мас (у 1 знач.).
Добраахвотнае спартыўнае таварыства.
|| наз. добраахво́тнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
на́гліць
‘нахабна прымушаць каго-небудзь да чаго-небудзь (не вынагляй яго ехаць); прымусова аднімаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
на́глю |
на́глім |
| 2-я ас. |
на́гліш |
на́гліце |
| 3-я ас. |
на́гліць |
на́гляць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
на́гліў |
на́глілі |
| ж. |
на́гліла |
| н. |
на́гліла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
на́глі |
на́гліце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
на́глячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Разразні́ць (разразьні́ць) ’раздзяліць што-небудзь на часткі’, ’прымусова разлучыць некалькі асоб’ (Янк. 1). Ад ро́зніца 2 (гл.), магчыма, пад уплывам рэ́заць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
убайдо́сіць, ‑дошу, ‑досіш, ‑досіць, зак., каго.
Разм.
1. Забіць, уходаць. Ледзь убайдосілі япрука.
2. Прымусова змясціць куды‑н.; зняволіць. За злачынствы яго ўбайдосілі ў турму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сасла́ць, сашлю́, сашле́ш, сашле́; сашлём, сашляце́, сашлю́ць; сашлі́; сасла́ны; зак., каго (што).
У якасці пакарання прымусова адправіць на пасяленне (у аддаленую мясцовасць).
С. у Сібір.
|| незак. ссыла́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. ссы́лка, -і, ДМ -лцы, ж.
|| прым. ссы́лачны, -ая, -ае і ссы́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прымусо́васць, ‑і, ж.
Уласцівасць прымусовага. Усё рабілася быццам бы прымусова, каб вызваліць насельніцтва ад адказнасці за дыверсію. Але сяляне добра разумелі гэтую «прымусовасць» і ішлі з вялікай ахвотаю. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)