прымусо́ ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
станоўч. выш. найвыш.
прымусо́ ва -
-
Крыніцы:
krapivabr2012 ,
piskunou2012 ,
prym2009 ,
sbm2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прымусо́ ва нареч. и́ тельно; нево́ лей
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прымусо́ ва -добраахво́ тны
прыметнік, якасны
адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прымусо́ ва -добраахво́ тныпрымусо́ ва -добраахво́ тнаяпрымусо́ ва -добраахво́ тнаепрымусо́ ва -добраахво́ тныя
Р. прымусо́ ва -добраахво́ тнагапрымусо́ ва -добраахво́ тнайпрымусо́ ва -добраахво́ тнаепрымусо́ ва -добраахво́ тнагапрымусо́ ва -добраахво́ тных
Д. прымусо́ ва -добраахво́ тнамупрымусо́ ва -добраахво́ тнайпрымусо́ ва -добраахво́ тнамупрымусо́ ва -добраахво́ тным
В. прымусо́ ва -добраахво́ тны (неадуш. )прымусо́ ва -добраахво́ тнага (адуш. )прымусо́ ва -добраахво́ тнуюпрымусо́ ва -добраахво́ тнаепрымусо́ ва -добраахво́ тныя (неадуш. )прымусо́ ва -добраахво́ тных (адуш. )
Т. прымусо́ ва -добраахво́ тнымпрымусо́ ва -добраахво́ тнайпрымусо́ ва -добраахво́ тнаюпрымусо́ ва -добраахво́ тнымпрымусо́ ва -добраахво́ тнымі
М. прымусо́ ва -добраахво́ тнымпрымусо́ ва -добраахво́ тнайпрымусо́ ва -добраахво́ тнымпрымусо́ ва -добраахво́ тных
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
принуди́ тельно нареч. прымусо́ ва ;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
forcedly
[ˈfɔrsɪdli]
adv.
прымусо́ ва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
добраахво́ тны , -ая, -ае.
1. Які робіцца па ўласным жаданні, не прымусова .
Добраахвотная праца.
Д. узнос.
2. Заснаваны на прынцыпе самадзейнасці мас (у 1 знач. ).
Добраахвотнае спартыўнае таварыства.
|| наз. добраахво́ тнасць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
annektí eren vt прымусо́ ва далуча́ ць; захо́ пліваць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
на́ гліць
‘нахабна прымушаць каго-небудзь да чаго-небудзь (не вынагляй яго ехаць); прымусова аднімаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. на́ глю
на́ глім
2-я ас. на́ гліш
на́ гліце
3-я ас. на́ гліць
на́ гляць
Прошлы час
м. на́ гліў
на́ глілі
ж. на́ гліла
н. на́ гліла
Загадны лад
2-я ас. на́ глі
на́ гліце
Дзеепрыслоўе
цяп. час на́ глячы
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Разразні́ ць (разразьні́ ць ) ’раздзяліць што-небудзь на часткі’, ’прымусова разлучыць некалькі асоб’ (Янк. 1). Ад ро́ зніца 2 рэ́ заць .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)