прымо́латы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымо́латы |
прымо́латая |
прымо́латае |
прымо́латыя |
| Р. |
прымо́латага |
прымо́латай прымо́латае |
прымо́латага |
прымо́латых |
| Д. |
прымо́латаму |
прымо́латай |
прымо́латаму |
прымо́латым |
| В. |
прымо́латы (неадуш.) прымо́латага (адуш.) |
прымо́латую |
прымо́латае |
прымо́латыя (неадуш.) прымо́латых (адуш.) |
| Т. |
прымо́латым |
прымо́латай прымо́латаю |
прымо́латым |
прымо́латымі |
| М. |
прымо́латым |
прымо́латай |
прымо́латым |
прымо́латых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прымо́латы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымо́латы |
прымо́латая |
прымо́латае |
прымо́латыя |
| Р. |
прымо́латага |
прымо́латай прымо́латае |
прымо́латага |
прымо́латых |
| Д. |
прымо́латаму |
прымо́латай |
прымо́латаму |
прымо́латым |
| В. |
прымо́латы (неадуш.) прымо́латага (адуш.) |
прымо́латую |
прымо́латае |
прымо́латыя (неадуш.) прымо́латых (адуш.) |
| Т. |
прымо́латым |
прымо́латай прымо́латаю |
прымо́латым |
прымо́латымі |
| М. |
прымо́латым |
прымо́латай |
прымо́латым |
прымо́латых |
Кароткая форма: прымо́лата.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прымо́латы примо́лотый, подмо́лотый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)