прылі́зваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прылі́зваю прылі́зваем
2-я ас. прылі́зваеш прылі́зваеце
3-я ас. прылі́звае прылі́зваюць
Прошлы час
м. прылі́зваў прылі́звалі
ж. прылі́звала
н. прылі́звала
Загадны лад
2-я ас. прылі́звай прылі́звайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прылі́зваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прылі́зваць несов., в разн. знач. прили́зывать; см. прыліза́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прылі́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прылізаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыліза́ць, -іжу́, -іжаш, -іжа; -іжы́; -ізаны; зак., каго-што.

1. Прыгладзіць языком.

Сабака прылізаў поўсць.

2. перан. Надта гладка прычасаць, прыгладзіць.

|| незак. прылі́зваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прили́зывать несов., прям., перен. прылі́зваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прылі́звацца несов., разг., возвр., страд. прили́зываться; см. прыліза́цца, прылі́зваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)