прыбе́лены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыбе́лены прыбе́леная прыбе́ленае прыбе́леныя
Р. прыбе́ленага прыбе́ленай
прыбе́ленае		 прыбе́ленага прыбе́леных
Д. прыбе́ленаму прыбе́ленай прыбе́ленаму прыбе́леным
В. прыбе́лены (неадуш.)
прыбе́ленага (адуш.)		 прыбе́леную прыбе́ленае прыбе́леныя (неадуш.)
прыбе́леных (адуш.)
Т. прыбе́леным прыбе́ленай
прыбе́ленаю		 прыбе́леным прыбе́ленымі
М. прыбе́леным прыбе́ленай прыбе́леным прыбе́леных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыбе́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыбе́лены прыбе́леная прыбе́ленае прыбе́леныя
Р. прыбе́ленага прыбе́ленай
прыбе́ленае		 прыбе́ленага прыбе́леных
Д. прыбе́ленаму прыбе́ленай прыбе́ленаму прыбе́леным
В. прыбе́лены (неадуш.)
прыбе́ленага (адуш.)		 прыбе́леную прыбе́ленае прыбе́леныя (неадуш.)
прыбе́леных (адуш.)
Т. прыбе́леным прыбе́ленай
прыбе́ленаю		 прыбе́леным прыбе́ленымі
М. прыбе́леным прыбе́ленай прыбе́леным прыбе́леных

Кароткая форма: прыбе́лена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыбе́лены разг. подбелённый; см. прыбялі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прыбе́лены (прібі́лены) ’крыху адбелены (аб палатне)’ (Уладз.). Да бялі́ць (гл. белы) са значэннем непаўнаты дзеяння.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)