про́мыславы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. про́мыславы про́мыславая про́мыславае про́мыславыя
Р. про́мыславага про́мыславай
про́мыславае		 про́мыславага про́мыславых
Д. про́мыславаму про́мыславай про́мыславаму про́мыславым
В. про́мыславы (неадуш.)
про́мыславага (адуш.)		 про́мыславую про́мыславае про́мыславыя (неадуш.)
про́мыславых (адуш.)
Т. про́мыславым про́мыславай
про́мыславаю		 про́мыславым про́мыславымі
М. про́мыславым про́мыславай про́мыславым про́мыславых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

про́мыславы, см. прамысло́вы 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

про́мыславы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і прамысловы (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

про́мысел, -слу, мн. -слы, -слаў, м.

1. каго-чаго. Здабыванне чаго-н., паляванне.

П. жэмчугу.

П. собаля.

2. Занятак паляваннем, здабычай звяроў, птушак і пад.

Паляўнічы п.

Рыбалоўны п.

3. Дробная рамесная вытворчасць, звычайна як падсобны занятак пры асноўным, сельскагаспадарчым.

Ганчарны п.

Кавальскі п.

4. мн. Прамысловае прадпрыемства здабыўнога тыпу.

Нафтавыя промыслы.

Саляныя промыслы.

|| прым. прамысло́вы, -ая, -ае і про́мыславы, -ая, -ае.

Прамысловая (промыславая) рыба (якая з’яўляецца прадметам промыслу). Прамысловая (промыславая) кааперацыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Прамысло́васць ’галіна матэрыяльнай вытворчасці’, ’сукупнасць прадпрыемстваў якой-небудзь вытворчасці’ (ТСБМ, Гарэц.). Дэрыват з суф. ‑асць ад прыметніка промыславы < польск. przemysłowy ’тс’, на што ўказвае націск. Калька рус. промышленность. Далей гл. промысел.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Прамышляй ’невялікі невад, сетка з вялікімі ячэйкамі на дзвюх вертыкальных палках’ (Дэмб. 2). Да промыславы, промысел, або, хутчэй, да рус. промышлять ’дабываць сабе пракармленне промыслам’. Аб суфіксе ‑яіі гл. Сцяцко, Афікс. наз., 145.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)