пролета́ть​I несов., в разн. знач. пралята́ць; см. пролете́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пролета́ть​II сов. (провести какое-л. время в полёте) пралята́ць, пралётаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пралята́ць I несов.

1. в разн. знач. пролета́ть;

2. пролета́ть, мча́ться, нести́сь;

1, 2 см. праляце́ць

пралята́ць II сов.

1. пролета́ть;

п. дзве гадзі́ны — пролета́ть два часа́;

2. разг. пробе́гать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Пралётка ’лёгкі адкрыты двухмесны экіпаж’ (ТСБМ). З рус. пралётка ’тс’, якое, паводле Даля (3, 493), ад пролетать ’хутка працякаць, прабягаць пэўную адлегласць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

проноси́ться​I несов.

1. прано́сіцца; (мчаться) імча́цца; (пролетать) пралята́ць;

2. (распространяться) прано́сіцца; см. пронести́сь.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)