прашыбава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашыбу́ю |
прашыбу́ем |
| 2-я ас. |
прашыбу́еш |
прашыбу́еце |
| 3-я ас. |
прашыбу́е |
прашыбу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прашыбава́ў |
прашыбава́лі |
| ж. |
прашыбава́ла |
| н. |
прашыбава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прашыбава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прашыбава́ць сов., разг. бы́стро пройти́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прашыбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак.
Разм. Хутка прайсці, праехаць. Уздымаючы клубы пылу, міма прашыбаваў грузавік. Асіпенка. Ці яму здалося, ці хто сапраўды прашыбаваў па вуліцы. Ус.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)