праця́ўкаць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. праця́ўкае праця́ўкаюць
Прошлы час
м. праця́ўкаў праця́ўкалі
ж. праця́ўкала
н. праця́ўкала
Дзеепрыслоўе
прош. час праця́ўкаўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

праця́ўкаць сов. (нек-рое время) протя́вкать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праця́ўкаць, ‑ае; зак.

Цяўкаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

протя́вкать сов., разг.

1. зага́ўкаць, задзя́ўкаць, заця́ўкаць;

2. (какое-то время) прага́ўкаць, прадзя́ўкаць, праця́ўкаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)