прасталы́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прасталы́тка прасталы́ткі
Р. прасталы́ткі прасталы́так
Д. прасталы́тцы прасталы́ткам
В. прасталы́тку прасталы́так
Т. прасталы́ткай
прасталы́ткаю		 прасталы́ткамі
М. прасталы́тцы прасталы́тках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

проститу́тка прастыту́тка, -кі ж.; разг. прасталы́тка, -кі ж., разг. самада́йка, -кі ж., распу́сніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шлю́ха груб., прост. (женщина лёгкого поведения, развратница, проститутка) распу́сніца, -цы ж.; прасталы́тка, -кі ж.; самада́йка, -кі ж.; (проститутка) прастыту́тка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)