праму́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., каго (што).

Падвергнуць мучэнням на працягу якога-н. часу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

праму́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праму́чу праму́чым
2-я ас. праму́чыш праму́чыце
3-я ас. праму́чыць праму́чаць
Прошлы час
м. праму́чыў праму́чылі
ж. праму́чыла
н. праму́чыла
Загадны лад
2-я ас. праму́ч праму́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час праму́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

праму́чыць сов., разг. прому́чить;

п. го́ладам — прому́чить го́лодом

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праму́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Разм.

1. Памучыць, прымусіць мучыцца.

2. Мучыць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прому́чить сов. праму́чыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адму́чыць, ‑мучу, ‑мучыш, ‑мучыць; зак.

Прамучыць пэўны час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праму́чаны разг. прому́ченный; см. праму́чыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прома́ять сов., прост. праму́чыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

протоми́ть сов., разг.

1. (промучить) праму́чыць; прамардава́ць;

2. кул. пратушы́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

промота́ть​I сов.

1. (навивать, накручивать в течение какого-л. времени) прамата́ць;

2. (махать некоторое время) разг. прамата́ць, прамаха́ць;

3. (таскать, трепать некоторое время за волосы) прост. працяга́ць;

4. безл. (о качке), прост. прагайда́ць;

5. (изнурять, мучить какое-л. время) прост. праму́чыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)