1. Які свеціцца праменямі.
2. Які ўзнікае ў выніку выпраменьвання якой
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
1. Які свеціцца праменямі.
2. Які ўзнікае ў выніку выпраменьвання якой
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыметнік, адносны
| праме́нная | праме́ннае | праме́нныя | ||
| праме́ннага | праме́ннай праме́ннае |
праме́ннага | праме́нных | |
| праме́ннаму | праме́ннай | праме́ннаму | праме́нным | |
праме́ннага ( |
праме́нную | праме́ннае | праме́нныя ( праме́нных ( |
|
| праме́нным | праме́ннай праме́ннаю |
праме́нным | праме́ннымі | |
| праме́нным | праме́ннай | праме́нным | праме́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Сонечны, светлы.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лучи́стый
1.
лучи́стая эне́ргия праме́нная эне́ргія;
2.
лучи́стые глаза́ прамяні́стыя (я́сныя) во́чы;
лучи́стый взгляд прамяні́сты (я́сны) по́зірк.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)