прадухіля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прадухіля́ю прадухіля́ем
2-я ас. прадухіля́еш прадухіля́еце
3-я ас. прадухіля́е прадухіля́юць
Прошлы час
м. прадухіля́ў прадухіля́лі
ж. прадухіля́ла
н. прадухіля́ла
Загадны лад
2-я ас. прадухіля́й прадухіля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прадухіля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прадухіля́ць несов. предотвраща́ть, предупрежда́ть; см. прадухілі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прадухіля́ць, ‑ню, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да прадухіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадухілі́ць, -ілю́, -іліш, -іліць; -ілены; зак., што.

Загадзя ліквідаваць, устараніць.

П. бяду.

|| незак. прадухіля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. прадухіле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прадухіля́цца, ‑яецца; незак.

Зал. да прадухіляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадухіле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прадухіляць — прадухіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадухіля́цца несов., страд. предотвраща́ться, предупрежда́ться; см. прадухіля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прадухілі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прадухілю́ прадухі́лім
2-я ас. прадухі́ліш прадухі́ліце
3-я ас. прадухі́ліць прадухі́ляць
Прошлы час
м. прадухілі́ў прадухілі́лі
ж. прадухілі́ла
н. прадухілі́ла
Загадны лад
2-я ас. прадухілі́ прадухілі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прадухілі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

предотвраща́ть несов. прадухіля́ць, адхіля́ць; (предупреждать) папярэ́джваць;

предотвраща́ть опа́сность адхіля́ць небяспе́ку;

предотвраща́ть пожа́р папярэ́джваць пажа́р;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

предупрежда́ть несов.

1. (заранее извещать) папярэ́джваць; паведамля́ць (зара́ней); перасцерага́ць (ад чаго);

2. (предотвращать) прадухіля́ць, адхіля́ць; папярэ́джваць;

3. (опережать) апярэ́джваць, выпярэ́джваць; см. предупреди́ть;

предупрежда́ть чьи́-л. жела́ния папярэ́джваць чые́-не́будзь жада́нні;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)