прадухіля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прадухіля́ю прадухіля́ем
2-я ас. прадухіля́еш прадухіля́еце
3-я ас. прадухіля́е прадухіля́юць
Прошлы час
м. прадухіля́ў прадухіля́лі
ж. прадухіля́ла
н. прадухіля́ла
Загадны лад
2-я ас. прадухіля́й прадухіля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прадухіля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прадухіля́ць несов. предотвраща́ть, предупрежда́ть; см. прадухілі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прадухіля́ць, ‑ню, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да прадухіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадухілі́ць, прадухіля́ць vórbeugen vi (што-н. D), verhüten vt, (réchtzeitig) ábwenden* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прадухілі́ць, -ілю́, -іліш, -іліць; -ілены; зак., што.

Загадзя ліквідаваць, устараніць.

П. бяду.

|| незак. прадухіля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. прадухіле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прадухіля́цца, ‑яецца; незак.

Зал. да прадухіляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадухіле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прадухіляць — прадухіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадухіля́цца несов., страд. предотвраща́ться, предупрежда́ться; см. прадухіля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

forestall [fɔ:ˈstɔ:l] v. infml папярэ́джваць, прадухіля́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

preclude [prɪˈklu:d] v. прадухіля́ць; перашкаджа́ць, заміна́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)