прадка́званне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прадка́званне прадка́званні
Р. прадка́звання прадка́званняў
Д. прадка́званню прадка́званням
В. прадка́званне прадка́званні
Т. прадка́званнем прадка́званнямі
М. прадка́званні прадка́званнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прадка́званне ср. предска́зывание, предрека́ние; прорица́ние; предвозвеще́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прадка́званне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прадказваць — прадказаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вяшчува́ньня ’прараканне, прадказванне’ (Бяльк.). Назоўнік ад ітэратыўнага дзеяслова вяшчуваць, дзе у або толькі фанетычна, або пад уплывам слоў чуць, чуваць. Параўн. вяшчуць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

предрека́ние уст. прадрака́нне, -ння ср., прадказа́нне, -ння ср., прадка́званне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прырака́ць ’абяцаць; прадвяшчаць’ (Нас., Ласт.), прырачо́ны ’абяцанкі’ (Ласт.), пріріка́ньня ’прадказванне’ (Бяльк.), ст.-бел. приречи ’абяцаць, абнадзеіць, сказаць, памянуць’. Укр. приріка́ти ’прадвяшчаць, абяцаць’. Хутчэй за ўсё, з польск. przyrzekać ’абяцаць’, przyrzeczony ’абяцанкі’. Гл. рэкнуць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

веща́ние

1. радио вяшча́нне, -ння ср.;

2. уст. прадрака́нне, -ння ср., прадка́званне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

предвозвеще́ние уст.

1. прадказа́нне, -ння ср.; неоконч. прадка́званне, -ння ср.;

2. спавяшчэ́нне (напе́рад), абвяшчэ́нне (напе́рад); прадвяшчэ́нне, -ння ср.; см. предвозвеща́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

предвеща́ние книжн., уст.

1. (то, что предсказано) прадвяшча́нне, -ння ср., прадрака́нне, -ння ср., прадказа́нне, -ння ср., прадка́званне, -ння ср.;

2. (предвестие) прадве́сце, -ця ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прорица́ние книжн.

1. (действие) прадрака́нне, -ння ср., праро́цтва, -ва ср., прадказа́нне, -ння ср., прадка́званне, -ння ср.;

2. (предсказание) прадрака́нне, -ння ср., праро́цтва, -ва ср., прадказа́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)