прагі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| прагі́н | прагі́ны | |
| прагі́ну | ||
| прагі́ну | прагі́нам | |
| прагі́н | прагі́ны | |
| прагі́нам | прагі́намі | |
| прагі́не | прагі́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прагіна́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| прагіна́ю | прагіна́ем | |
| прагіна́еш | прагіна́еце | |
| прагіна́е | прагіна́юць | |
| Прошлы час | ||
| прагіна́лі | ||
| прагіна́ла | ||
| прагіна́ла | ||
| Загадны лад | ||
| прагіна́й | прагіна́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прагіна́ючы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)