прага́ўкаць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прага́ўкае прага́ўкаюць
Прошлы час
м. прага́ўкаў прага́ўкалі
ж. прага́ўкала
н. прага́ўкала
Дзеепрыслоўе
прош. час прага́ўкаўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прага́ўкаць сов., разг. прола́ять, протя́вкать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прага́ўкаць, ‑ае; зак.

1. Гаўкнуць.

2. Гаўкаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

протя́вкать сов., разг.

1. зага́ўкаць, задзя́ўкаць, заця́ўкаць;

2. (какое-то время) прага́ўкаць, прадзя́ўкаць, праця́ўкаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)