прагасці́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прагашчу́ праго́сцім
2-я ас. праго́сціш праго́сціце
3-я ас. праго́сціць праго́сцяць
Прошлы час
м. прагасці́ў прагасці́лі
ж. прагасці́ла
н. прагасці́ла
Загадны лад
2-я ас. прагасці́ прагасці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прагасці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прагасці́ць сов. прогости́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прагасці́ць, ‑гашчу, ‑госціш, ‑госціць; зак.

Прабыць у гасцях некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагасцява́ць сов., см. прагасці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прогости́ть сов., разг. прагасці́ць, прагасцява́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прагасцява́ць, ‑цюю, ‑цюеш, ‑цюе; зак.

Тое, што і прагасціць. У мінулым годзе ўсё лета прагасцявалі ў цёткі. Каршукоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)