погоня́ть​I несов., прям., перен. (кого) паганя́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

погоня́ть​II сов. (некоторое время) паганя́ць, (долго, неоднократно) папаганя́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папаганя́ць сов., разг. (долго, неоднократно) погоня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нагоня́ть​II сов. (вдоволь погонять) разг. наганя́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

погоня́ться​I несов., страд. паганя́цца; см. погоня́ть​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паганя́ць I несов. (заставлять идти, понукая или стегая чем-л.) погоня́ть;

п. каня́ — погоня́ть ло́шадь;

◊ бяда́ на бядзе́ е́дзе, бядо́ю паганя́е — посл. беда́ на беде́ е́дет, бедо́й погоня́ет

паганя́ць II сов.

1. (нек-рое время) погоня́ть;

2. с.-х., разг. оку́чить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Паго́н 1 ’дарога, па якой гоняць жывёлу на папас’ (ТСБМ, Янк. 1, 3, Некр., Сл. ПЗБ), ’агароджанае месца ў лесе ці ў полі’ (ДАБМ, 78), ’паша’ (Мат. Гом., Федар. VII, 246), ’статак, чарада’ (Федар. VII, 246; Сл. ПЗБ), пагу͡он ’статак’ (Сл. ПЗБ), паго́ня ’паша, выган’ (Нас., Жд. 2), паго́нка ’агароджаны прагон для жывёлы’ (Нар. сл.). Рус. пск. пого́н ’выган’, балг. по́ган ’частка поля, якая вызначана баразной’, пъго́н ’прамавугольны ўчастак поля, які абходзяць пры ворыве’, серб.-харв. pógon ’мера зямлі’. Аддзеяслоўнае ўтварэнне ад pogoniti або ад pogъnati з іншай апафанічнай ступенню. Параўн. яшчэ гон, гоні — палескія земляробчыя тэрміны. Агляд бяспрэфіксных слав. форм ад гнаць гл. Фасмер, 1, 436; Выгонная, Лекс. Палесся, 52.

Пагон 2 ’парасткі на дрэве’ (Янк. 3., Сцяшк. Сл., Інстр. II, 14). Да гнаць; параўн. рус. пого́н ’познія усходы, новыя парасткі хлеба пасля позніх дажджоў’.

Паго́н 3 ’наплечны знак адрознення’ (ТСБМ). Новае запазычанне з рус. пого́н ’тс’. У рус. мове паводле КЭСРЯ (346) лексіка-семантычнае ўтварэнне на базе пого́н ’прыстасаванне (паласа, дужка, скаба, рамень, нашыўка і г. д.) для замацавання якога-н. прадмета’, якое ў сваю чаргу — бязафіксны дэрыват ад погонять. Такім чынам, погон, уласна, палоскі, нашыўкі для замацавання эпалетаў. Узвядзенне да польск. *pogon < ogon ’хвост’ (Грот, Фил. Раз., 445) Фасмер (3, 295) лічыць сумніцельным.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

наганя́ць I несов.

1. нагоня́ть, догоня́ть, настига́ть;

2. (упущенное) нагоня́ть, навёрстывать;

3. (сосредоточивать в одном месте) нагоня́ть;

4. (производить перегонкой) нагоня́ть;

5. перен. (цену) нагоня́ть, набива́ть;

6. перен. (вызывать какое-л. чувство, состояние) нагоня́ть, наводи́ть;

н. нуду́ — нагоня́ть (наводи́ть) тоску́;

7. (гвоздей и т.п.) набива́ть, накола́чивать;

8. (надевать, ударяя) нагоня́ть, наса́живать;

9. (мозоль) натира́ть;

1-9 см. нагна́ць

наганя́ць II сов. (вдоволь погонять) нагоня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)