плаваючы - Пошук

пла́ваючы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пла́ваючы	пла́ваючая	пла́ваючае	пла́ваючыя
Р.	пла́ваючага	пла́ваючай пла́ваючае	пла́ваючага	пла́ваючых
Д.	пла́ваючаму	пла́ваючай	пла́ваючаму	пла́ваючым
В.	пла́ваючы (неадуш.) пла́ваючага (адуш.)	пла́ваючую	пла́ваючае	пла́ваючыя (неадуш.) пла́ваючых (адуш.)
Т.	пла́ваючым	пла́ваючай пла́ваючаю	пла́ваючым	пла́ваючымі
М.	пла́ваючым	пла́ваючай	пла́ваючым	пла́ваючых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пла́ваючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пла́ваючы	пла́ваючая	пла́ваючае	пла́ваючыя
Р.	пла́ваючага	пла́ваючай пла́ваючае	пла́ваючага	пла́ваючых
Д.	пла́ваючаму	пла́ваючай	пла́ваючаму	пла́ваючым
В.	пла́ваючы (неадуш.) пла́ваючага (адуш.)	пла́ваючую	пла́ваючае	пла́ваючыя (неадуш.) пла́ваючых (адуш.)
Т.	пла́ваючым	пла́ваючай пла́ваючаю	пла́ваючым	пла́ваючымі
М.	пла́ваючым	пла́ваючай	пла́ваючым	пла́ваючых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пла́ваючы

1. прил. пла́вающий;

~чыя пту́шкі — пла́вающие пти́цы;

2. деепр. пла́вая

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пла́ваючы,

1. ‑ая, ‑ае. Дзеепрым. незал. цяпер. ад плаваць.

2. ‑ая, ‑ае; у знач. прым. Такі, які плавае, здольны да плавання. Плаваючыя птушкі.

3. Дзеепрысл. незак. ад плаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапла́ваць, -аю, -аеш, -ае; зак.

Правесці які-н. час плаваючы, у плаванні.

П. гадзіну ў рэчцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абпла́ваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (разм.).

Плаваючы, пабываць усюды, у розных месцах.

А. усе моры і акіяны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

напла́ваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Плаваючы, праехаць якую‑н. адлегласць. Наплаваць пяць тысяч кіламетраў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абпла́ваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Плаваючы, пабываць усюды, у розных месцах. Абплаваць усё возера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пла́ваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пла́вающий

1. прич. які́ (што) пла́вае;

2. прил. пла́ваючы;

3. сущ. плыве́ц, род. плыўца́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Verbum