назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| перахо́днасці | |
| перахо́днасці | |
| перахо́днасцю | |
| перахо́днасці |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| перахо́днасці | |
| перахо́днасці | |
| перахо́днасцю | |
| перахо́днасці |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Уласцівасць пераходнага (у 2 знач.).
2. У граматыцы — лексіка-сінтаксічная катэгорыя, на аснове якой вылучаюцца дзеясловы са значэннем дзеяння, якое пашыраецца на прадмет, што з’яўляецца аб’ектам гэтага дзеяння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перахо́дны, -ая, -ае.
1. Прызначаны для пераходу куды
2. Прамежкавы, які з’яўляецца пераходам ад аднаго стану да другога.
3. Пра вытворчыя і спартыўныя ўзнагароды: які перадаецца новаму пераможцу ў спаборніцтве, барацьбе.
4. Які пералічваецца, пераносіцца на наступны год (
5. У граматыцы: пра дзеяслоў, які патрабуе пасля сябе дапаўнення ў вінавальным склоне без прыназоўніка.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перехо́дность
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перахо́дны, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны для пераходу куды‑н.
2. Які з’яўляецца пераходам ад аднаго стану да другога; прамежкавы.
3. Які перадаецца, пераходзіць ад аднаго да другога.
4. Які пераходзіць, пераносіцца на наступны год.
5. У граматыцы — якому ўласціва
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)