перастаўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. перастаўны́ перастаўна́я перастаўно́е перастаўны́я
Р. перастаўно́га перастаўно́й
перастаўно́е		 перастаўно́га перастаўны́х
Д. перастаўно́му перастаўно́й перастаўно́му перастаўны́м
В. перастаўны́ (неадуш.)
перастаўно́га (адуш.)		 перастаўну́ю перастаўно́е перастаўны́я (неадуш.)
перастаўны́х (адуш.)
Т. перастаўны́м перастаўно́й
перастаўно́ю		 перастаўны́м перастаўны́мі
М. перастаўны́м перастаўно́й перастаўны́м перастаўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перастаўны́ переставно́й; мат. перестано́вочный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перастаўны́, ‑ая, ‑ое.

Які можна перастаўляць. Перастаўны кран.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

переставно́й перастаўны́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

передвижно́й

1. перасо́вачны; (переставной) перастаўны́;

передвижно́й сто́лик перасо́вачны (перастаўны́) сто́лік;

2. (работающий не на постоянном месте) вандро́ўны; перасо́вачны;

передвижна́я библиоте́ка перасо́вачная бібліятэ́ка;

передвижно́й теа́тр вандро́ўны тэа́тр.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)