перарва́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
перарве́цца |
перарву́цца |
| Прошлы час |
| м. |
перарва́ўся |
перарва́ліся |
| ж. |
перарва́лася |
| н. |
перарва́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перарва́цца сов.
1. (разорваться в каком-л. месте) перерва́ться;
2. прерва́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перарва́цца, ‑рвецца; зак.
1. Разарвацца, парвацца надвае, на часткі. Вяроўка перарвалася. Ланцуг перарваўся.
2. Перапыніцца, спыніцца на некаторы час. Нарада перарвалася. Гаворка перарвалася. □ [Андрэй] быў рад, што сябар выйшаў на волю. У той жа час было шкада, што перарвалася сяброўства. Колас. Голас раптам, нібы ад спалоху, знізіўся. Нейкі момант праліпеў дрыжуча, кволенька, а потым перарваўся зусім. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прерва́ться перарва́цца; (прекратиться) перапыні́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пару́шыцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -шыцца; зак.
Перарвацца, спыніцца ў сваім нармальным развіцці, плыні.
Спакой парушыўся.
|| незак. паруша́цца, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыпыні́цца, -пыню́ся, -пы́нішся, -пы́ніцца; зак.
1. Часова, ненадоўга спыніцца або перарвацца.
П. каля вітрыны.
Цягнік прыпыніўся на паўстанку.
Работа прыпынілася.
2. Знайсці прыпынак дзе-н.
Дзе ён прыпыніўся з сям’ёй на першы час?
|| незак. прыпыня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перерва́ться
1. (надвое) перарва́цца;
2. (приостановиться, прекратиться, прерваться) перарва́цца; перапыні́цца, спыні́цца;
3. (разорваться на части — обо всём, многом) разг. падра́цца, падзе́рціся, перадра́цца, перадзе́рціся.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перарыва́цца 1, ‑аецца; незак.
1. Незак. да перарвацца.
2. Зал. да перарываць 1.
перарыва́цца 2, ‑аецца; незак.
Зал. да перарываць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пресе́чься
1. перарва́цца, перапыні́цца;
2. (прекратиться) спыні́цца; (оборваться) абарва́цца;
го́лос пресе́кся го́лас абарва́ўся.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перапыні́цца, ‑пынюся, ‑пынішся, ‑пыніцца; зак.
Спыніцца, прыпыніцца на кароткі час, перарвацца. Падпісаўшы колькі паперак, Варанецкі перапыніўся і прыкурыў люльку. Скрыган. Калі на нейкі час перапыніўся мінамётны абстрэл, Марыя высунула галаву з акопчыка. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)