перакіпе́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перакіплю́ |
перакіпі́м |
| 2-я ас. |
перакіпі́ш |
перакіпіце́ |
| 3-я ас. |
перакіпі́ць |
перакіпя́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
перакіпе́ў |
перакіпе́лі |
| ж. |
перакіпе́ла |
| н. |
перакіпе́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
перакіпі́ |
перакіпі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
перакіпе́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перакіпе́ць сов., прям., перен. перекипе́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перакіпе́ць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.) Страціць патрэбныя якасці ад празмернага кіпення. Перакіпела страва.
2. перан. Разм. Перастаць бурна праяўляцца; супакоіцца, заціхнуць. — Пачакай, — супакойвала .. [маці дачку], — хай перакіпіць [бацька], апамятаецца. Прокша. Перакіпеў упарты, жорсткі На вуліцах берлінскіх бой. Прануза.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перекипе́ть сов. перакіпе́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перакіпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перакіпець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)