перажарга́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. перажарга́ю перажарга́ем
2-я ас. перажарга́еш перажарга́еце
3-я ас. перажарга́е перажарга́юць
Прошлы час
м. перажарга́ў перажарга́лі
ж. перажарга́ла
н. перажарга́ла
Загадны лад
2-я ас. перажарга́й перажарга́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час перажарга́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Перажы́гаць ’імгненна абгледзіць у розных месцах’ (Нас.). Да пера- і жыг (гл.). Сюды ж перажы́гнуць ’хутка, імгненна пераскочыць вялікую адлегласць’ (Нас.), утворанае, аднак, пры ад’ідэацыі бел. перажыргнуць, пеража́ргаць < перажарга́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)