перабудзі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перабуджу́ |
перабу́дзім |
| 2-я ас. |
перабу́дзіш |
перабу́дзіце |
| 3-я ас. |
перабу́дзіць |
перабу́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
перабудзі́ў |
перабудзі́лі |
| ж. |
перабудзі́ла |
| н. |
перабудзі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перабудзі́ |
перабудзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
перабудзі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перабудзі́ць сов. перебуди́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перабудзі́ць, ‑буджу, ‑будзіш, ‑будзіць; зак., каго.
Разбудзіць усіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перебуди́ть сов. перабудзі́ць;
перебуди́ть всех в до́ме перабудзі́ць усі́х у до́ме.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)