перабудзі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перабуджу́ перабу́дзім
2-я ас. перабу́дзіш перабу́дзіце
3-я ас. перабу́дзіць перабу́дзяць
Прошлы час
м. перабудзі́ў перабудзі́лі
ж. перабудзі́ла
н. перабудзі́ла
Загадны лад
2-я ас. перабудзі́ перабудзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час перабудзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перабудзі́ць сов. перебуди́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перабудзі́ць, ‑буджу, ‑будзіш, ‑будзіць; зак., каго.

Разбудзіць усіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перебуди́ть сов. перабудзі́ць;

перебуди́ть всех в до́ме перабудзі́ць усі́х у до́ме.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)