перабо́ўтаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перабо́ўтаю перабо́ўтаем
2-я ас. перабо́ўтаеш перабо́ўтаеце
3-я ас. перабо́ўтае перабо́ўтаюць
Прошлы час
м. перабо́ўтаў перабо́ўталі
ж. перабо́ўтала
н. перабо́ўтала
Загадны лад
2-я ас. перабо́ўтай перабо́ўтайце
Дзеепрыслоўе
прош. час перабо́ўтаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перабо́ўтаць несов. переба́лтывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перабо́ўтаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Боўтаючы, перамяшаць усё, многае. Перабоўтаць малако ў гладышы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

переболта́ть сов. перабо́ўтаць; перамяша́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перабо́ўтваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перабоўтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перабо́ўтаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перабоўтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перабо́ўтвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да перабоўтацца.

2. Зал. да перабоўтаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Перапу́цкаць ’перабоўтаць ежу, выбраўшы смачнае’ (Скарбы). Да пера- (гл.) і пу́цкаць ’размазваць, вэдзгаць’, гл. пу́ца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перабалэ́хтаць ’перабоўтаць’ (карэліц., Жыв. сл.). Да пера- (гл.) і балэ́хтаць, якое з гукапераймання балэх! ’бух’, узмоцненага суфіксам ‑т‑ (< прасл. *‑ъt‑), як у кудахтаць і кудакаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)