пеніцылі́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пеніцылі́навы |
пеніцылі́навая |
пеніцылі́навае |
пеніцылі́навыя |
| Р. |
пеніцылі́навага |
пеніцылі́навай
пеніцылі́навае |
пеніцылі́навага |
пеніцылі́навых |
| Д. |
пеніцылі́наваму |
пеніцылі́навай |
пеніцылі́наваму |
пеніцылі́навым |
| В. |
пеніцылі́навы (неадуш.)
пеніцылі́навага (адуш.) |
пеніцылі́навую |
пеніцылі́навае |
пеніцылі́навыя (неадуш.)
пеніцылі́навых (адуш.) |
| Т. |
пеніцылі́навым |
пеніцылі́навай
пеніцылі́наваю |
пеніцылі́навым |
пеніцылі́навымі |
| М. |
пеніцылі́навым |
пеніцылі́навай |
пеніцылі́навым |
пеніцылі́навых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пеніцылі́навы фарм. пеницилли́новый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пеніцылі́навы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пеніцыліну. Пеніцылінавы прэпарат. Пеніцылінавы завод.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пеніцылі́н, -у, м.
Лекавы прэпарат, антыбіётык, прыгатаваны з некаторых відаў грыбковай цвілі або сінтэтычна.
Ін’екцыі пеніцыліну.
|| прым. пеніцылі́навы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пеницилли́новый пеніцылі́навы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)