пелагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пелагі́чны |
пелагі́чная |
пелагі́чнае |
пелагі́чныя |
| Р. |
пелагі́чнага |
пелагі́чнай
пелагі́чнае |
пелагі́чнага |
пелагі́чных |
| Д. |
пелагі́чнаму |
пелагі́чнай |
пелагі́чнаму |
пелагі́чным |
| В. |
пелагі́чны (неадуш.)
пелагі́чнага (адуш.) |
пелагі́чную |
пелагі́чнае |
пелагі́чныя (неадуш.)
пелагі́чных (адуш.) |
| Т. |
пелагі́чным |
пелагі́чнай
пелагі́чнаю |
пелагі́чным |
пелагі́чнымі |
| М. |
пелагі́чным |
пелагі́чнай |
пелагі́чным |
пелагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пелагі́чны пелаги́ческий;
~ныя — адкла́ды геол. пелаги́ческие отложе́ния;
~ныя аргані́змы — бот., зоол. пелаги́ческие органи́змы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пелаги́ческий пелагі́чны;
пелаги́ческие отложе́ния геол. пелагі́чныя адкла́ды;
пелаги́ческие органи́змы пелагі́чныя аргані́змы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)