пашлё́паць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пашлё́паю |
пашлё́паем |
| 2-я ас. |
пашлё́паеш |
пашлё́паеце |
| 3-я ас. |
пашлё́пае |
пашлё́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
пашлё́паў |
пашлё́палі |
| ж. |
пашлё́пала |
| н. |
пашлё́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пашлё́пай |
пашлё́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пашлё́паўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пашлёпаць сов., разг., в разн. знач. пошлёпать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пашлёпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм.
1. каго. Шлёпаць некаторы час; шлёпнуць некалькі разоў. Сцёпка замяўся, а стрэлачнік атакаваў яго яшчэ больш энергічна.., а потым пашлёпаў Сцёпку па плячы і сказаў: — Трэба, брат, многа павучыцца, каб ведаць маленькае. Колас.
2. Пайсці шлёпаючы. Мар’яна адчыніла вароты, каровы ўвайшлі ў двор, Зміцер босымі нагамі пашлёпаў за імі. Чарнышэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пошлёпать сов. пашлёпаць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пагэ́паць
‘пашлёпаць каго-небудзь, па чым-небудзь чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пагэ́паю |
пагэ́паем |
| 2-я ас. |
пагэ́паеш |
пагэ́паеце |
| 3-я ас. |
пагэ́пае |
пагэ́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
пагэ́паў |
пагэ́палі |
| ж. |
пагэ́пала |
| н. |
пагэ́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пагэ́пай |
пагэ́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пагэ́паўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)