пацвы́ркаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пацвы́ркае пацвы́ркаюць
Прошлы час
м. пацвы́ркаў пацвы́ркалі
ж. пацвы́ркала
н. пацвы́ркала
Дзеепрыслоўе
прош. час пацвы́ркаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пацвы́ркаць сов.

1. (о птицах) почири́кать;

2. (о кузнечиках и т.п.) пострекота́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пацвы́ркаць, ‑яе; зак.

Цвыркаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

почири́кать сов. пацвы́ркаць, пацыры́каць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Пацубе́нькаць ’пагаманіць’ (добр., Мат. Гом.). Гукапераймальнае. Параўн. аналагічныя гом. падуду́каць, пакугікаць ’тс’ (там жа), а таксама ўкр. поцвенькати ’пагаварыць на незразумелай мове’, поцвірінькати ’пацвыркаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)