паты́лічны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паты́лічны |
паты́лічная |
паты́лічнае |
паты́лічныя |
| Р. |
паты́лічнага |
паты́лічнай
паты́лічнае |
паты́лічнага |
паты́лічных |
| Д. |
паты́лічнаму |
паты́лічнай |
паты́лічнаму |
паты́лічным |
| В. |
паты́лічны (неадуш.)
паты́лічнага (адуш.) |
паты́лічную |
паты́лічнае |
паты́лічныя (неадуш.)
паты́лічных (адуш.) |
| Т. |
паты́лічным |
паты́лічнай
паты́лічнаю |
паты́лічным |
паты́лічнымі |
| М. |
паты́лічным |
паты́лічнай |
паты́лічным |
паты́лічных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паты́лічны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да патыліцы. Патылічная косць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паты́ліца, -ы, мн. -ы, -ліц, ж.
Задняя частка чэрапа, галавы.
Ссунуць шапку на патыліцу.
Чухаць патыліцу (таксама перан.: быць заклапочаным чым-н.; разм.).
|| прым. паты́лічны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)