паты́лічны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паты́лічны паты́лічная паты́лічнае паты́лічныя
Р. паты́лічнага паты́лічнай
паты́лічнае		 паты́лічнага паты́лічных
Д. паты́лічнаму паты́лічнай паты́лічнаму паты́лічным
В. паты́лічны (неадуш.)
паты́лічнага (адуш.)		 паты́лічную паты́лічнае паты́лічныя (неадуш.)
паты́лічных (адуш.)
Т. паты́лічным паты́лічнай
паты́лічнаю		 паты́лічным паты́лічнымі
М. паты́лічным паты́лічнай паты́лічным паты́лічных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паты́лічны заты́лочный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паты́лічны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да патыліцы. Патылічная косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паты́лічны анат. Nácken-, Geníck-, Hínterkopf -, Hínterhaupt-;

паты́лічная косць Hínterhauptbein n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паты́ліца, -ы, мн. -ы, -ліц, ж.

Задняя частка чэрапа, галавы.

Ссунуць шапку на патыліцу.

Чухаць патыліцу (таксама перан.: быць заклапочаным чым-н.; разм.).

|| прым. паты́лічны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заты́лочный паты́лічны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

potyliczny

патылічны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

karkowy

шыйны; патылічны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cervical

[ˈsɜ:rvɪkəl]

adj.

шы́йны, паты́лічны

cervical vertebrae — шы́йныя пазванкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)