пастухо́ў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пастухо́ў пастухо́ва пастухо́ва пастухо́вы
Р. пастухо́вага пастухо́вай
пастухо́вае		 пастухо́вага пастухо́вых
Д. пастухо́ваму пастухо́вай пастухо́ваму пастухо́вым
В. пастухо́ў (неадуш.)
пастухо́вага (адуш.)		 пастухо́ву пастухо́ва пастухо́вы (неадуш.)
пастухо́вых (адуш.)
Т. пастухо́вым пастухо́вай
пастухо́ваю		 пастухо́вым пастухо́вымі
М. пастухо́вым пастухо́вай пастухо́вым пастухо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пастухо́ў пасту́ший; пастуха́;

~хо́ва пу́га — пасту́ший кнут, кнут пастуха́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пастухо́ў, ‑ова.

Які належыць пастуху. Дзіўна .. гучала звонка-пявучая пастухова труба ў халодным зімовым змроку. Зарэцкі. Юрка па-гаспадарску крочыць па вуліцы і раз за разам звонка страляе пастуховай пугай. Курто.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасту́х

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пасту́х пастухі́
Р. пастуха́ пастухо́ў
Д. пастуху́ пастуха́м
В. пастуха́ пастухо́ў
Т. пастухо́м пастуха́мі
М. пастуху́ пастуха́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чаба́ний чабано́ў, пастухо́ў;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пастара́ль, -і, ж.

Жанр у літаратуры і мастацтве Еўропы 14—18 стст., у якім ідылічна паказваецца жыццё пастухоў і пастушак на ўлонні прыроды.

|| прым. пастара́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пасту́ший пастухо́ў; (пастушеский) пастухо́ўскі;

пасту́шья су́мка бот. стрэ́лкі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

экло́га, ‑і, ДМ ‑лозе, ж.

Верш аб жыцці пастухоў, падобны на ідылію.

[Лац. ecloga ад грэч. eklogē — выбар.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасту́шеский

1. пастухо́ўскі; (пастуший) пастухо́ў;

2. лит., уст. пастара́льны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

буко́ліка, ‑і, ДМ ‑ліцы, ж.

Жанр антычнай паэзіі, якая паказвала побыт пастухоў, ідэалізавала вясковае жыццё, проціпастаўляючы яго гарадской культуры.

[Грэч. bukolika.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)