пастанаві́ць, -наўлю́, -но́віш, -но́віць; -но́ўлены; зак., з інф.
Прыняць якую-н. пастанову.
П. адзінагалосна.
|| незак. пастанаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пастанаві́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пастанаўлю́ |
пастано́вім |
| 2-я ас. |
пастано́віш |
пастано́віце |
| 3-я ас. |
пастано́віць |
пастано́вяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пастанаві́ў |
пастанаві́лі |
| ж. |
пастанаві́ла |
| н. |
пастанаві́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пастанаві́ |
пастанаві́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пастанаві́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пастанаві́ць сов.
1. (принять решение) постанови́ть, реши́ть;
сход ~ві́ў — собра́ние постанови́ло (реши́ло);
2. юр. определи́ть; постанови́ть; реши́ть;
суд ~ві́ў — суд определи́л (постанови́л, реши́л)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пастанаві́ць, ‑наўлю, ‑новіш, ‑новіць; зак., з інф.
1. Прыняць пастанову; вырашыць. Дзеду Талашу пастанавілі выдаць чырвонаармейскую стрэльбу і быць за правадніка на разведцы. Колас. — Не даць [фашыстам] вывозіць хлеб! — пастанавіў падпольны бальшавікі камітэт. Лынькоў. Параіліся мужчыны, пагаманілі і пастанавілі: аддаць гэтых дзяцей Тарасу пад апеку. Нікановіч.
2. Вызначыць. Ды якія ж чыншы? Якія ўздумаецца пастанавіць чыноўнікам ды судовым крывапійцам, ды яшчэ з кожным годам усё большыя ды большыя. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пастанаві́ць ’пабудаваць’ (жытк., Мат. Гом.). У выніку кантамінацыі лексем стан (< stanъ) ’будынак, дом’, паставіць ’будаваць’ (гл.). Больш падрабязна пра стан гл. Лучыц-Федарэц, Лекс. Палесся, 166–169.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
постанови́ть сов. пастанаві́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пастанаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да пастанавіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пастано́ўлены постано́вленный, решённый; см. пастанаві́ць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пастанаўля́ць несов.
1. (принимать решение) постановля́ть, реша́ть;
2. юр. определя́ть; постановля́ть; реша́ть;
1, 2 см. пастанаві́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пастано́ва ’калектыўнае рашэнне’, ’распараджэнне дзяржаўнай установы’ (ТСБМ). Укр. постано́ва ’пастанова, рашэнне’. Бел.-укр. ізалекса. Утворана паводле установа, якая таксама з’яўляецца аддзеяслоўным утварэннем. Да пастанаві́ць ’прыняць пастанову, вырашыць’, ’вызначыць’, ’прызначыць’, ’паставіць што-н.’, ’пабудаваць’ (ТСБМ, Янк. 1, Касп., Ян.) < прасл. stanoviti. Гл. ста́віць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)