пары́пванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пары́пванне пары́пванні
Р. пары́пвання пары́пванняў
Д. пары́пванню пары́пванням
В. пары́пванне пары́пванні
Т. пары́пваннем пары́пваннямі
М. пары́пванні пары́пваннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пары́пванне ср. поскри́пывание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пары́пванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. парыпваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

поскри́пывание пары́пванне, -ння ср., паскры́пванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дане́сціся, ‑нясецца; пр. данёсся, ‑неслася; зак.

Пашырыўшыся, наблізіўшыся, зрабіцца чутным (пра гукі, пахі і пад.). Нявідны адчуў нейкую радасць, калі да яго слыху данёсся.. шчэбет дзіцячых галасоў. Колас. Да Злобіча данеслася конскае тупанне, парыпванне драбінак — ехаў абоз. М. Ткачоў. // Зрабіцца вядомым (пра чуткі, весткі і пад.). Да людзей данеслася радасная вестка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)