пары́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пары́пванне | пары́пванні | |
| пары́пвання | пары́пванняў | |
| пары́пванню | пары́пванням | |
| пары́пванне | пары́пванні | |
| пары́пваннем | пары́пваннямі | |
| пары́пванні | пары́пваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)