паружо́віць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паружо́ўлю паружо́вім
2-я ас. паружо́віш паружо́віце
3-я ас. паружо́віць паружо́вяць
Прошлы час
м. паружо́віў паружо́вілі
ж. паружо́віла
н. паружо́віла
Загадны лад
2-я ас. паружо́ў паружо́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час паружо́віўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паружо́віць сов. сде́лать ро́зовым

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паружо́віць, ‑жоўлю, ‑жовіш, ‑жовіць; зак., каго-што.

Зрабіць ружовым. Шчокі.. [Веры Антонаўны] паружовіў мароз, але твар усё роўна выглядаў знясіленым, ды і ўся яна была як вымачаная. Карпаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паружаві́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паружаўлю́ паружо́вім
2-я ас. паружо́віш паружо́віце
3-я ас. паружо́віць паружо́вяць
Прошлы час
м. паружаві́ў паружаві́лі
ж. паружаві́ла
н. паружаві́ла
Загадны лад
2-я ас. паружаві́ паружаві́це
Дзеепрыслоўе
прош. час паружаві́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)