паружаві́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паружаўлю́ |
паружаві́м |
| 2-я ас. |
паружаві́ш |
паружавіце́ |
| 3-я ас. |
паружаві́ць |
паружавя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
паружаві́ў |
паружаві́лі |
| ж. |
паружаві́ла |
| н. |
паружаві́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паружаві́ |
паружаві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паружаві́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паружаві́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паружаўлю́ |
паружо́вім |
| 2-я ас. |
паружо́віш |
паружо́віце |
| 3-я ас. |
паружо́віць |
паружо́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
паружаві́ў |
паружаві́лі |
| ж. |
паружаві́ла |
| н. |
паружаві́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паружаві́ |
паружаві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паружаві́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)