партуга́льцы, -аў, адз. -лец, -льца, м.

Народ раманскай моўнай групы, які складае асноўнае насельніцтва Партугальскай Рэспублікі.

|| ж. партуга́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак.

|| прым. партуга́льскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

партуга́льцы, ‑аў; адз. партугалец, ‑льца, м.; партугалка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. партугалкі, ‑лак; ж.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Партугаліі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

партуга́лец,

гл. партугальцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

партуга́лка,

гл. партугальцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

партуга́лец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. партуга́лец партуга́льцы
Р. партуга́льца партуга́льцаў
Д. партуга́льцу партуга́льцам
В. партуга́льца партуга́льцаў
Т. партуга́льцам партуга́льцамі
М. партуга́льцу партуга́льцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)