паразрыва́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Разарваць усё, многае ці ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паразрыва́ць², -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

Разрыць усё, многае.

П. капцы з бульбай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паразрыва́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паразрыва́ю паразрыва́ем
2-я ас. паразрыва́еш паразрыва́еце
3-я ас. паразрыва́е паразрыва́юць
Прошлы час
м. паразрыва́ў паразрыва́лі
ж. паразрыва́ла
н. паразрыва́ла
Загадны лад
2-я ас. паразрыва́й паразрыва́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час паразрыва́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паразрыва́ць

I сов. (о многом, о многих — разделить на части) разорва́ть; (умертвить, разорвав — ещё) растерза́ть

II сов. (о многом) разры́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паразрыва́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разарваць усё, многае або ўсіх, многіх. І ўсе добра памятаюць той выпадак, калі ў аднаго чалавека свіння паразрывала сваіх парасят пасля таго, як вядзьмарка палюбавалася на іх. Дамашэвіч. — Мо пачнём дабываць тол? — успамінаю. — У-у-у! — Не паразрывае нас? — Пакажы хоць, як гэта робіцца! Карпюк.

паразрыва́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разрыць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паразрыва́ны

I разо́рванный; расте́рзанный; см. паразрыва́ць I

II разры́тый; см. паразрыва́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паразрыва́ны 1, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад паразрываць ​1.

2. у знач. прым. Разадраны. Гэта былі часамі вельмі ўжо зачытаныя кнігі, з паабдзіранымі вокладкамі, з паразрыванымі лістамі. Скрыган.

паразрыва́ны 2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад паразрываць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разодра́ть сов., разг. разадра́ць, раздзе́рці, мног. параздзіра́ць, разарва́ць, мног. паразрыва́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздёргать сов., разг. расску́бці, мног. парасскуба́ць, парасску́бваць; (разорвать) разарва́ць, мног. паразрыва́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

растерза́ть сов.

1. (на части) разарва́ць, мног. паразрыва́ць, разадра́ць, раздзе́рці, мног. параздзіра́ць;

во́лки растерза́ли овцу́ ваўкі́ разарва́лі аве́чку;

2. (растрепать) пашмата́ць, падра́ць, падзе́рці;

3. перен. зму́чыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)