папрыга́рваць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. папрыга́рвае папрыга́рваюць
Прошлы час
м. папрыга́рваў папрыга́рвалі
ж. папрыга́рвала
н. папрыга́рвала
Дзеепрыслоўе
прош. час папрыга́рваўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папрыга́рваць сов. (о многом) пригоре́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папрыга́рваць, ‑ае; зак.

Прыгарэць у многіх месцах, прыгарэць — пра ўсё, многае. Бліны папрыгарвалі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папрыгара́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́е і папрыга́рваць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ае; зак.

Прыгарэць у многіх месцах, прыгарэць — пра ўсё, многае.

Бліны папрыгаралі (папрыгарвалі).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папрыгара́ць сов., см. папрыга́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папрыгара́ць, ‑ае; зак.

Тое, што і папрыгарваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)