папрыга́рваць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
папрыга́рвае |
папрыга́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
папрыга́рваў |
папрыга́рвалі |
| ж. |
папрыга́рвала |
| н. |
папрыга́рвала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папрыга́рваўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папрыга́рваць сов. (о многом) пригоре́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папрыга́рваць, ‑ае; зак.
Прыгарэць у многіх месцах, прыгарэць — пра ўсё, многае. Бліны папрыгарвалі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папрыгара́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́е і папрыга́рваць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ае; зак.
Прыгарэць у многіх месцах, прыгарэць — пра ўсё, многае.
Бліны папрыгаралі (папрыгарвалі).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
папрыгара́ць сов., см. папрыга́рваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папрыгара́ць, ‑ае; зак.
Тое, што і папрыгарваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)