паналяпля́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паналяпля́ю |
паналяпля́ем |
| 2-я ас. |
паналяпля́еш |
паналяпля́еце |
| 3-я ас. |
паналяпля́е |
паналяпля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паналяпля́ў |
паналяпля́лі |
| ж. |
паналяпля́ла |
| н. |
паналяпля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паналяпля́й |
паналяпля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паналяпля́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паналяпля́ць сов., см. панале́пліваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
панале́пліваць, -аю, -аеш, -ае; -аны і паналяпля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -я́ны; зак.
1. што і чаго. Наляпіць чаго-н. у розных месцах або на многіх прадметах.
2. чаго. Вырабіць лепкай вялікую колькасць чаго-н.
П. фігурак з пластыліну.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
налепи́ть сов. наляпі́ць, мног. панале́пліваць, паналяпля́ць; (наклеить) накле́іць, мног. панакле́йваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)